partnerzy


projekty domów

STYLE OGRODOWE - Angielski - romantyczny


Ogród w stylu angielskim stał się popularny od XVIII w., to typ ogrodu, zrywający ze sztucznością i rygorami ogrodów klasyczych i barokowych, (np. ogrodów francuskich), nawiązujący do naturalnych ogrodów krajobrazowych.

Park angielski miał charakter nastrojowy-sentymentalny, zawierał elementy architektury nawiązującej do przeszłości, np. sztuczne ruiny, obeliski, świątynie, naśladujące gotyckie lub antyczne budowle. Ogrodnicy wykorzystywali naturalne warunki miejsca, w którym zakładali ogród. Unikali też płotów oraz parkanów. Zamiast sztucznych ogrodzeń pojawiły się skały, żywopłoty oraz strumienie.

Twórcą ogrodów w tym stylu był William Kent (1684-1742; malarz, architekt, twórca ogrodów krajobrazowych).  Tworzył on plany wiejskich rezydencji, pawilonów ogrodowych i domów miejskich, był również twórcą dekoracji i wyposażenia wnętrz swych budowli. Był jednym z inicjatorów stylu ogrodowego zwanego na kontynencie „angielskim”, a na wyspach „chińskim”. Tworzył fantazyjne parkowe pawilony greckie, chińskie, gotyckie.

 

Co cechuje ogród angielski? 

- piękno przyrodniczych form naturalnych,

- strzyżone szpalery i geometryczne nasadzenia zostały wyparte przez nieregularne grupy drzew i krzewów, klomby i gaje,

- drzewa przybierały swoja naturalną formę swobodnie rosnąc,

- duże trawniki i łąki,

- tworzenie i podkreślanie nierówności terenu,

- wykorzystanie naturalnych źródeł, rzek i jezior o nieregularnych zarysach,

- drogi przebiegają po liniach krzywych odkrywając malownicze widoki oraz łącząc poszczególne części ogrodu,

- nieregularny, swobodny i asymetryczny plan ogrodu,

- stylizacja na tajemniczość i dzikość,

- często przechodziły w park by potem połączyć się w pełni z krajobrazem,

- rzeźby spowite bluszczem, płynnie łączące się z zielenią,

- natura wplata się w architekturę (kulturę) i ją dominuje,


Zaloguj się, by skomentować

Skomentuj pierwszy!