partnerzy


projekty domów

ENCYKLOPEDIA ROŚLIN - Imbir lekarski

Nazwa polska: Imbir lekarski
Nazwa łacinska: Zingiber officinale
Rodzina: Imbirowate
Pochodzenie: Indie, Chiny
Pokrój: Imbir lekarski jest byliną dosrastającą do 1,3 m wysokości, o długich, lancetowatych liściach. W kwiatostanie są zebrane kwiaty przypominające orchideę, początkowo zielone, potem nabierające barwy purpurowej, z kwiatem zawierającym fioletowe elementy, żółto nakrapiane. Ta roślina rozmnaża się wyłącznie wegetatywnie. Kłącze jest szeroko zabarwione i ma szorstką powierzchnię, przy widocznych, poprzecznych bruzdach.
Opis:

urowiec leczniczy

Kłącze, które zbiera się na plantacjach imbiru z roślin posadzonych, 9-12 miesięcy wcześniej. Należy postępwać bardzo uważnie, gdyż kłącze jest kruche i łamliwe. Po umyciu i obgotowaniu obiera się je ze skóry i suszy mniej więcej przez 8 dni. Stosuje się je w postaci proszku, wyciągów, nalewki. Wchodzi też w skład wielu leków.

 

Składniki lecznicze

Aromat imbiru pochodzi z zawartego w kłączu olejku eterycznego. Olejek zawiera głównie zwiazki seskwiterpenowe (zingiberen i zingiberol), nadające roślinie zapach, oraz m.in. cyneol, borneol, cytral. Kłącze zawiera także żywicę  obfitującą w fenole, skrobię, aminokwasy, kwasy tłuszczowe, takie jak kwas oleinowy, oraz enzym zingibainę. Związkiem nadającym ostro palący smak jest gingerol, składnik nielotny z parą wodną.

Stanowisko: Imbir jest rośliną klimatu ciepłego, uprawianą w Indiach, Chinach i na Jamajce.
Galeria:

Zaloguj się, by skomentować

Komentarze (1)

czarka 9 stycznia 2012 18:43 #1 reply report
ożywam go prawie codziennie do różnego rodzaju potraw ale tylko i wyłącznie surowego, nadaje bardzo aromatycznego smaku